AKORD

Akordem nazywamy współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków różnej wysokości i różnej nazwy. Podstawową zasadą budowy akordów w systemie tonalnym jest zasada tercjowa (każdy składnik akordu jest oddalony od siebie o tercję).

Wśród akordów wyróżniamy:

• trójdźwięk durowy składający się z 1, 3, 5. Akord oznaczamy znakiem +
• trójdźwięk molowy składający się z 1, 3>, 5. Ten trójdźwięk oznaczamy znakiem o
• trójdźwięk zmniejszony składający się z 1, 3>, 5>. Trójdźwięk oznaczamy znakiem >
• trójdźwięk zwiększony złożony z 1, 3, 5<. Trójdźwięk ma symbol <
• czterodźwięk septymowy
• pięciodźwięk nonowy

Do akordów konsonansowych zaliczamy wyłącznie akordy dur i moll. Wszystkie pozostałe akordy traktujemy jako dysonanse ponieważ posiadają współbrzmienia dysonansowe.

System tonalny opiera się na dwóch podstawowych skalach: major (dur) i minor (moll).

Łącząc akordy powstają tzw. konstrukcje harmoniczne, które opierają się z reguły na układzie czterogłosowym: sopran, alt, tenor i bas (rys. 2).

Każdy z tych głosów (sopran, alt, tenor, bas) posiada swoją skalę którą nie powinno się przekraczać.

Każdy akord w konstrukcji czterogłosowej możemy rozpisać w dwóch układach:

1. układ skupiony - gdy pomiędzy trzy górne głosy nie można umieścić żadnego składnika danego akordu,
2. układ rozległy - gdy pomiędzy trzy górne głosy można umieścić składnik danego akordu (x).

Każdy akord ma określoną pozycję i postać. Pozycja zależy od tego jaki składnik akordu jest w sopranie, a postać - składnika znajdującego się w basie.

W układzie czterogłosowym, trójdźwięków w postaci zasadniczej, dwoimy prymę (rys. 5 - w tym wypadku dźwięk e).

Głosy nie mogą się krzyżować (rys. 6 - tenor jest wyżej niż alt).