AKORDY
Akordem nazywamy współbrzmienie co najmniej 3 dĽwięków. W tonacjach majorowych i minorowych buduje się akordy na zasadzie tercjowo¶ci przez nakładanie tercji.
Rozróżniamy następuj±ce akordy:
Na siedmiodĽwięku kończy się możliwo¶ć dorzucania tercji gdyż każda następna tercja będzie powtórzonym składnikiem akordu.

Najniższy dĽwięk trójdĽwięku nazywa się prym± (dĽwięk podstawowy), drugi składnik - tercj±, a następny - kwint± (rys. 80). Interwały składowe liczymy zawsze od dołu.

TrójdĽwięk złożony z tercji wielkiej i tercji małej nazywamy trójdĽwiękiem majorowym czyli durowym.

TrójdĽwięk złożony z tercji małej i tercji wielkiej nazywamy trójdĽwiękiem minorowym (molowym).

TrójdĽwięk złożony z dwóch małych tercji nazywamy trójdĽwiękiem zmniejszonym, a z dwóch wielkich tercji - trójdĽwiękiem zwiększonym.

CzterodĽwięk majorowy - zbudowany na V stopniu gamy - z dodan± mał± septym± nazywamy czterodĽwiękiem dominantowym septymowym (D7). PięciodĽwięk majorowy także na V stopniu gamy z dodan± septym± mał± i non± mał± nazywamy pięciodĽwiękiem dominantowym nonowym (D9).
W majorze naturalnym trójdĽwięk na I stopniu gamy nazywa się akordem tonicznym (skrót T), na IV stopniu gamy - subdominantowym (skrót S), na V stopniu - dominantowym (skrót D).
TrójdĽwięki zbudowane na stopniach I, IV, V nazywamy triad± harmoniczn± (T, S, D).
