GAMA C MAJOR. TONACJA
Gamą nazywamy skalę rozpoczynającą się od określonego dźwięku.
Odległości pomiędzy poszczególnymi stopniami gamy durowej przedstawia się następująco (1 oznacza odległość całego tonu, 1/2 - półtonu):

Poszczególne stopnie gamy posiadają nazwy własne:
| stopień I | -- | tonika | T | |
| stopień II | -- | dźwięk prowadzący w dół | ||
| stopień III | -- | medianta | ||
| stopień IV | -- | subdominanta | S | |
| stopień V | -- | dominanta | D | |
| stopień VI | -- | submedianta | ||
| stopień VII | -- | dźwięk prowadzący w górę |
Stopień I (tonika) jest najważniejszym dźwiękiem w gamie. Od niego przeważnie zaczyna się i kończy się melodia. Najważniejszym po tonice jest V stopień. Podobne znaczenie ma subdominanta. Mniej ważnymi stopniami jest dźwięk prowadzący w dół i dźwięk prowadzący w górę. Oba dążą do rozwiązania się na tonikę.
Tonacją nazywamy podstawę melodyczną-harmoniczną utworu, wyznaczona przez związki funkcyjne między dźwiękami i akordami danej gamy durowej lub molowej. Mówimy wówczas iż utwór muzyczny jest utrzymany w tonacji np. G-dur (G major), As-dur (As major). Tonacja majorowe oznaczamy wielkimi literami (A-dur, E-dur) a tonacje minorowe małymi (h-moll, c-moll).
Rozpoznawanie tonacji oraz toniki, subdominanty i dominanty jest bardzo ważne w muzyce, a szczególnie w harmonii.