OZDOBNIKI [1/2]
Ozdobniki, jak sama nazwa wskazuje, służą do ozdabiania pojedyńczego dźwięku.
Do najczęściej używanych ozdobników należą:
PRZEDNUTKA AKCENTOWANA
Przednutka akcentowana jest to mała nutka leżąca w odległości sekundy górnej lub dolnej od nuty głównej. Oprócz małej nutki spotyka się także inne znaki, np. >, v, ', x, +. Przednutka ta zabiera nucie głównej akcent oraz czas trwania. W podziale dwójkowym przednutka zabiera nucie głównej połowę jej wartości, a w podziale trójkowym - dwie trzecie. W taktach 6/4, 6/8 przednutka zabiera aż całą wartość nuty głównej.

PRZEDNUTKA NIE AKCENTOWANA
Przednutka nie akcentowana może posiadać jedną z następujących trzech postaci:
1. Przednutka antycypowana (przedtaktowa) - wykonuje się ją na niekorzyść nuty poprzedzającej.

2. Przednutka pomocnicza - pozostawiona woli wykonawcy.

3. Przednutka krótka nie akcentowana - zabiera nucie głównej jak najdrobniejszą wartość. Akcent przypada na nutę główną.

INNE PRZEDNUTKI
Dwie przednutki z których pierwsza leży na tym samym stopniu co nuta główna, a druga jest jej sekundą górną nazywamy przednutkami mordentowymi (rys. 125).

Dwie przednutki opisujące nutę główną, pierwsza o sekundę od dołu a druga o sekundę górną nazywamy przednutkami zamiennymi.

Przednutki złożone z dwóch lub trzech nut wchodzące diatonicznie lub chromatycznie na nutę główną nazywamy toczkiem.

Trzy przednutki (lub nawet więcej) z których środkowa jest na tym samym stopniu co nuta główna nazywami przednutkami obiegnikowymi.

1 | 2